Opruimen & poetsen
Kleuters koken een heel schooljaar lang in de huishoek, zetten constructies op in de bouwhoek, doen boodschappen in de winkel en regelen het verkeer op de automat. Daardoor zien de materialen er tegen juni vaak minder fris uit dan bij de start van het schooljaar. Kleuters weten dat bij een dag in de klas ook opruimen hoort. Elke dag opnieuw gaan ze aan de slag om materialen op hun plaats te zetten, zodat er weer ruimte ontstaat om nieuwe dingen te ontdekken en te leren. Naarmate het schooljaar ten einde loopt, nemen ze stilaan afscheid van hun vertrouwde klasomgeving. Het is dan ook niet verwonderlijk dat opruimen en poetsen daar ook bij horen. Daarom zochten we de mooiste prentenboeken rond dat thema uit. Je vindt ze via deze link.
Nieuw in de boekhandel
Wanneer iedereen in het bos al een vriend heeft gevonden, trekt Beer zich verdrietig terug onder een boom. Daar ontmoet hij Vogel, die op zoek is naar de Bolle Wollige Octopuswolk. Om Vogels gezelschap niet te verliezen, verzint Beer steeds nieuwe plannen om die bijzondere wolk te vinden. Samen beleven ze allerlei avonturen, maar wanneer Beer geen nieuwe ideeën meer heeft, vreest hij dat Vogel hem niet langer nodig heeft en keert hij terug naar zijn boom. Zonder het van elkaar te weten, missen Vogel en Beer elkaar. Tot er een bijzondere wolk voorbijdrijft … Na drie verhalenbundels vertelt Jarvis in dit prentenboek hoe de vriendschap tussen Vogel en Beer is ontstaan. Net als in de eerdere boeken combineert hij een warme sfeer met subtiele humor. Zo zijn de personages zo verdiept in hun zoektocht dat ze niet opmerken dat de Octopuswolk meermaals vlak voor hen verschijnt. En hoewel de zoektocht niet naar de Octopuswolk leidt, hebben de vrienden elkaar wel onderweg gevonden. Een leuk extraatje zijn de schutbladen, waarop de plattegronden van de wereld van Jarvis en die van Vogel en Beer zijn afgebeeld.
Jarvis (2026). Vogel en Beer en de wolk. Haarlem: Gottmer.
Er kan van alles mislopen met woorden: ze kunnen kwetsen, worden verkeerd uitgesproken, zeggen iets anders dan bedoeld, zijn te lang of te somber … Daarom heeft Pablo in zijn slaapkamer een woordenziekenhuis ingericht waar hij als toegewijde dokter zieke woorden verzorgt. Voor heel wat aandoeningen vindt hij een remedie, maar op de afdeling ‘bijna vergeten woorden’ ligt één patiënt die hem bijzonder nauw aan het hart ligt: lieveling. Zijn ouders gebruikten dat woord vroeger vaak, maar dat is ondertussen al lang geleden. Zijn subtiele hints leveren niets op voor ‘lieveling’, waardoor hij overschakelt op een gewaagder plan … Uiteindelijk blijkt het kwetsbare woord zelf een helende kracht te bezitten. Met Lieveling deelt Jef Aerts zijn liefde voor taal in een gelaagd en gevoelig verhaal dat zowel jongere als volwassen lezers aanspreekt. De heldere, trefzekere stijl nodigt uit tot meeleven, terwijl de tekst ook voldoende ruimte laat voor interpretatie en verbeelding. De illustraties van Hanneke Siemensma sluiten daar naadloos bij aan. Met zachte lijnen en een sober blauwgrijs kleurenpalet brengt zij Pablo’s gevoelswereld op een ingetogen manier dichtbij. Lieveling lijkt op het eerste gezicht een eenvoudig verhaal, maar weet op subtiele wijze grote thema’s als taal, gemis en verbondenheid tastbaar te maken.
Aerts, J. & Siemensma, H. (2026). Lieveling. Amsterdam-Antwerpen: Querido.
In dit vijfde verhaal over Frank en Bert leren we de twee vrienden opnieuw wat beter kennen. Ze spelen graag bij de kleine vijver met Berts boot, maar ook deze keer duikt er een probleem op. Bert is namelijk doodsbang voor kikkers en wil meteen naar huis zodra hij er een ziet. Op een warme dag overtuigt Frank hem om verkoeling te zoeken in de vijver, onder de belofte dat er geen kikkers te bespeuren zijn. Wanneer er toch een kikker op Berts boot verzeild geraakt, schrikken beide vrienden. Hun poging om de boot terug te winnen, leert hen uiteindelijk dat kikkers minder akelig zijn dan ze hadden gedacht. Hoewel de verhalen over Frank en Bert sterk op elkaar lijken, geraken we ze niet beu. De herkenbare structuur en verrassende wendingen zorgen telkens opnieuw voor een sterke verhaallijn, maar de show wordt vooral gestolen door de twee innemende hoofdpersonages. De zachtmoedige Bert, die opschrikt van de frisgroene kikkers, en de zorgzame Frank weten ook dit keer te charmeren. Veel lezers zullen zich herkennen in de angst voor dieren en de neiging zich tegenover vrienden stoerder voor te doen dan ze zich voelen. Dit geestige en warme verhaal zal de fans van Frank en Bert dan ook niet teleurstellen.
Naylor-Ballesteros, C. (2026). Frank en Bert en de kwakende kikker. Haarlem: Gottmer.
In het holst van de nacht kruipen een heleboel schildpadden uit hun ei. Gedreven om zo snel mogelijk in de veilige zee te geraken, start er een heuse schildpaddenrace. Onder enthousiast gejoel van verschillende jonge dieren lijkt Dodo de wedstrijd te winnen, maar net voor de waterlijn merkt ze dat haar broertje onderweg is kwijtgeraakt. De toeschouwers verklaren haar gek, maar ze kiest er resoluut voor om haar broer op te sporen. Dat is niet zonder risico, want onderweg komen ze nog verschillende roofdieren op de loer tegen … Weinig prentenboekenreeksen halen de indrukwekkende verkoopcijfers die Rachel Bright en Jim Field op hun conto kunnen schrijven. Ook Schiet op, schildpadjes bevat de ingrediënten van hun succesnummers. Dankzij de kleurrijke en bijzonder expressieve illustraties wanen de toehoorders zich in een tekenfilm. De personages zijn herkenbaar, de verhaallijn is spannend en zit telkens duidelijk in elkaar, en het rijm van de vertaling van Bette Westera zorgt voor een prettig voorleesritme en veel klankspel. Voor ons is de moraliserende toon aan het einde niet nodig, maar dat zal het verhaalplezier van kleuters wellicht niet temperen.
Bright, R. & Field, J. (2026). Schiet op, schildpadjes. Haarlem: Gottmer.
Alles wat ik mooi kan vinden 