Zomerboeken

Zomervakantie

Zomerse temperaturen hadden we eerder al bereikt, maar de sfeer van de zomervakantie kunnen we nu pas echt opsnuiven. Warme zomeravonden, een dag zonder plannen of heerlijk luieren in de zon: de zomer is het perfecte moment om echt tijd vrij te maken voor boeken. Wil je het seizoen de hoofdrol geven? Laat je dan inspireren door onze lijst met zomerse prentenboeken. Of droom je liever weg bij avontuurlijke reisverhalen? Je vindt een overzicht van al onze thema’s via deze link.

We wensen jullie allemaal een zalige en inspirerende leeszomer toe!


Nieuw in de boekhandel

De titel Mijn tijger doet niet vermoeden dat een tandartsbezoek centraal staat in dit verhaal. Een jongetje stelt zijn tijger voor als een ongevaarlijk huisdier dat verzot is op taart. We zien hem in de illustraties met veel smaak van verschillende kleurrijke taarten snoepen tot een van zijn tanden het laat afweten. Naar de tandarts dus! Die schrikt van zo’n imposante patiënt, maar laat zich geruststellen wanneer het jongetje uitlegt dat de tijger uitsluitend taart eet. Met veel tegenzin en zichtbare angst kruipt de tijger in de tandartsstoel. De illustraties geven perfect de spanning en onzekerheid weer van zo’n tandartsbezoek. Het contrast tussen de indrukwekkende tijger en de angstige bochten waarin hij zich wringt brengt humor in het verhaal. Uiteindelijk verloopt de behandeling zonder enige problemen, maar dan verbiedt de tandarts nog langer taart te eten en raadt ze aan hetzelfde te eten als andere tijgers. Dat had ze beter niet gedaan … De illustratie waarop alleen de schoenen van de tandarts zijn achtergebleven terwijl het jongetje met open mond toekijkt, vormt een hilarisch eindbeeld. Dit originele prentenboek dankt zijn kracht aan de expressieve, kleurrijke illustraties en het geslaagde contrast tussen een herkenbare situatie en een verrassende ontknoping.

Cowley, J. & Barrow, D. (2026). Mijn tijger. Haarlem: Gottmer.


De cover van Volg mij doet meteen denken aan enkele klassiekers van Leo Lionni. De uitgepuurde en aandoenlijke muizenfiguren leiden een verhaal in dat eenvoudig oogt, maar een gelaagde boodschap bevat. Op een dag beslist Chris dat hij de baas is over de andere muizen. Zijn plan is eenvoudig: een baas weet alles, dus de anderen moeten hem alleen maar volgen. Terwijl Chris vol vertrouwen op pad gaat, sluiten de andere muizen zich aarzelend bij hem aan. Al snel blijkt dat hij de ene na de andere verkeerde weg inslaat. Daar heeft hij zelf geen benul van, omdat hij nooit op- of omkijkt. Wanneer hij uiteindelijk helemaal alleen achterblijft in een gevaarlijke situatie, slaan de andere muizen de handen in elkaar om hem te redden. Nu zijn de rollen omgekeerd: de daadkrachtige groepsleden hijsen hun vertwijfelde leider weer veilig op het droge. De boodschap is duidelijk: samenwerken brengt je verder dan blind vertrouwen op één leider. Liset Celie vertaalt dit complexe thema op een toegankelijke manier naar de leefwereld van jonge kinderen. Ook voor hen zijn samen spelen en ‘de baas zijn’ thema’s uit het dagelijkse leven. Er valt bovendien bijzonder veel te ontdekken in dit prentenboek. Kinderen zien al vroeg welke fouten Chris maakt, terwijl hij zelf overtuigd blijft van zijn gelijk. Zo vertelt Volg mij een spannend verhaal dat aanzet tot gesprekken over samenwerken en volgzaamheid.

Celie, C. (2026). Volg mij. Haarlem: Gottmer.


Wanneer iedereen in het bos al een vriend heeft gevonden, trekt Beer zich verdrietig terug onder een boom. Daar ontmoet hij Vogel, die op zoek is naar de Bolle Wollige Octopuswolk. Om Vogels gezelschap niet te verliezen, verzint Beer steeds nieuwe plannen om die bijzondere wolk te vinden. Samen beleven ze allerlei avonturen, maar wanneer Beer geen nieuwe ideeën meer heeft, vreest hij dat Vogel hem niet langer nodig heeft en keert hij terug naar zijn boom. Zonder het van elkaar te weten, missen Vogel en Beer elkaar. Tot er een bijzondere wolk voorbijdrijft … Na drie verhalenbundels vertelt Jarvis in dit prentenboek hoe de vriendschap tussen Vogel en Beer is ontstaan. Net als in de eerdere boeken combineert hij een warme sfeer met subtiele humor. Zo zijn de personages zo verdiept in hun zoektocht dat ze niet opmerken dat de Octopuswolk meermaals vlak voor hen verschijnt. En hoewel de zoektocht niet naar de Octopuswolk leidt, hebben de vrienden elkaar wel onderweg gevonden. Een leuk extraatje zijn de schutbladen, waarop de plattegronden van de wereld van Jarvis en die van Vogel en Beer zijn afgebeeld.

Jarvis (2026). Vogel en Beer en de wolk. Haarlem: Gottmer.

Plaats een reactie